Maandelijkse Berichten





Home

Berichten



We zijn er Bijna!

Karen Bishop, 12 maart 2008                                                  

Gegroet!    

In dit energierapport:  

De dam staat op barsten… hou je klaar!

Wel mensen, we sputteren nog steeds terwijl we langzaam maar gestadig vooruitgang boeken. Beetje bij beetje integreren we en stemmen we ons af op de nieuwe energieën van deze volgende dimensionele sprong en verbinden we ons onderweg ook al gaat het zo langzaam. Kleine deeltjes komen nu samen, maar we moeten nog in staat zijn om “JOEPIEEE te zeggen! We zijn eindelijk overspoeld met de nieuwe energieën en alles beweegt zich voorwaarts als een magische wervelwind van moeiteloze creatie!” Zoals een koorts die nog moet uitbreken kunnen we het gevoel hebben dat we vastzitten, wachten en ons afvragen wat ons ophoudt. Botsend tegen een dam die ons in bedwang houdt, kunnen we ons stilstaand en onbeweeglijk voelen.

Zullen we ooit vooruitgaan? Zal het tij keren? Valt de wereld uit elkaar en maakt hij zich klaar om voor altijd te eindigen? Worden we naar de hel gekatapulteerd zoals de oude profetieën zo vaak voorspelden? Zullen de duistere energieën de planeet voor altijd beheersen? Is hier een fout gemaakt? Werden we over het hoofd gezien, vergeten en achtergelaten? Hangen we zonder steun in de lucht? Verdwijnen al onze oude zekerheden en laten ze ons hulpeloos, verloren en verward achter? En waar is die steun eigenlijk????!!!! Moeten we alles zelf doen om iets te laten gebeuren? Zijn we te moe, uitgeput, leeggezogen en op om verder te gaan? Waar is onze versterking eigenlijk? Kijken onze niet-fysieke tegenhangers gewoon naar ons zonder iets te doen om te helpen?

Tegen alles hierboven zeg ik “NEEN”. En toch er is veel om “JA” tegen te zeggen eens we begrijpen wat er inderdaad gebeurt.  

Ook al lijken de scenario's hierboven op wat sommigen van ons voelen en ervaren, de dam begint te lekken, we sijpelen door naar de volgende dimensie, en uiteindelijk zal hij breken wanneer genoeg zielen aan boord komen met een afstemming op het nieuwe en dus door de dam breken naar de Nieuwe Werkelijkheid. Wat betreft deze massieve wedergeboorte die we gaan ervaren, “verruimen” we ons nog steeds in het geboortekanaal en we zijn nog niet bij een “10”.

Wat de scenario's hierboven betreft zullen we ons inderdaad voorwaarts bewegen wanneer het tijd is… het tij zal inderdaad op een heel dramatische manier keren terwijl het dit momenteel in kleine toenames doet om stuwkracht op te bouwen… de wereld valt inderdaad uit elkaar omdat het “oude” niet langer kan bestaan… velen ervaren de “hel” want het dient als een wake up call om zich over te geven, om iets nieuws te proberen en om een bereidwilligheid te creëren om los te laten… er zijn geen duistere energieën omdat we enkel de duisternis “zien” die ons nu verlaat en velen aanspoort om een verandering te maken… er is absoluut niks verkeerd omdat alles in goddelijke en perfecte orde verloopt (dit is een REUSACHTIGE onderneming in deze tijd en elk en ieder levend ding krijgt de gelegenheid om over te steken naar de Nieuwe Werkelijkheid), onze oude zekerheden verlaten ons inderdaad en dit kan ons inderdaad verloren en onzeker doen voelen (meer hierover verder in dit rapport), onze oude steun verlaat ons ook (ook meer hierover), en neen, onze niet-fysieke metgezellen hebben ons niet verlaten omdat ze ons mooi toestaan onze eigen nieuwe werkelijkheid te creëren… net zoals ze moeten!

De afgelopen 9 maanden heb ik met een nieuw webteam gewerkt die mijn website klaar maakte en veranderingen in diepteformaat uitvoerde om het mogelijk te maken dat al mijn lezers een optimaal zicht hadden, om dan over te schakelen naar een andere hosting om nog meer lezers tegelijkertijd toe te laten. Er waren storingen en problemen en tenslotte een soort verdwijnen van het hele webteam samen! Het duurde eeuwig en toen stopte het gewoon!

Nadat ik me verlaten, verdrietig, verward en verloren voelde zonder een fatsoenlijk werkende website had ik het tenslotte opgegeven. Ik was gewoon te moe om de dingen vanuit mijn “lager” zelf te doen gebeuren. Het voelde niet meer goed. “Waar was mijn steun?! Hoe kon ik mijn werk en passie voorstellen zonder een voertuig?! En waarom, o waarom werd ik alleen gelaten in het donker, zonder enige hulp?!!! Ik heb het mezelf eindeloos afgevraagd! En het verdriet dat ik voelde was soms overweldigend…

Uiteindelijk, vorige week, e-mailde ik het webteam en zei dat ik hen wettelijk zou vervolgen als ze binnen een week niet alles in orde zouden brengen… punt aan de lijn. Ze hadden een aanzienlijk bedrag van mij ontvangen. Geen uitvluchten meer. En toen heb ik weer een week niks van ze gehoord. Waarom moeten we heel emotioneel, boos en zo'n hard standpunt innemen voor iemand naar ons luistert? Worden we niet verondersteld om dat wat we nodig hebben via de wetten van gelijke trilling op natuurlijke en gracieuze wijze aan te trekken? Waarom moeten we alles zelf doen? Wat is er in hemelsnaam aan de hand? Waar zijn onze hulp en steun?

Ik kreeg uiteindelijk wat resultaat na meerdere dreigingen… het is zeker niet mijn norm, maar ik had er absoluut genoeg van… en het was bijna te vermoeiend om enige boosheid te verzamelen! De situatie begon heel duidelijk te worden terwijl ze voortschreed, zelfs al ervoer ik grote droefheid over de manier waarop het gebeurde. Hier is wat er duidelijk werd, want ik ervoer zeker en vast waar ik de afgelopen weken over had geschreven:

Boos en emotioneel worden dient inderdaad om de energie te bewegen. Dit is eonen van tijd het geval geweest omdat emotie als voertuig voor energie dient. Maar boos worden voelde niet goed, en terecht, omdat het enkel diende om een “tijdelijke” reparatie uit te voeren in een bepaalde situatie in mijn leven. Emotioneel en boos worden plaatste me niet in de natuurlijke stroom waar we momenteel als geheel verblijven. Het plaatste me buiten de synchroniciteit en de afstemming, zelfs al creëerde het uiteindelijk een beetje beweging.

Weet ook dat boosheid een stap van verdriet verwijderd is, dus wat dat betreft kunnen we ons inderdaad een beetje beter voelen. Boosheid is zeker niet altijd slecht.

Maar de ruimte die ik moest innemen terwijl ik deze situatie oploste putte me echt uit. Tegen de avond vroeg Phil me tenslotte:”Ben je je ervan bewust dat je nog steeds in pyjama bent?! Waarom neem je geen douche of kam je je haar? Je zou je beter kunnen voelen…”! O, de vreugde om thuis te werken! Intussen had Phil het huis van boven tot onder gepoetst, alle meubels naar buiten gedaan en eronder, achter en over gepoetst, en een verukkelijke maaltijd voorbereid (ik ben gezegend om getrouwd te zijn met een man die dit regelmatig doet!) De diepe zuivering, al was het maar het huis, maakte zo'n verschil! Ik voelde me zoveel lichter, fris en nieuw. Die dag besloot ik om mijn broer te raadplegen die een systeemanalist is, softwareprogramma's schrijft en altijd al een computertovenaar is geweest (voor degenen van jullie die Sherri kennen, dit is haar echtgenoot). Ik had hulp nodig om iets over virtuele servers, webtaal en gelijkaardige dingen te begrijpen omdat ik niet verder wist hoe, terwijl ik probeerde met dit webteam te communiceren. Normaal stoor ik hem niet omdat hij het heel druk heeft met zijn zaak en een redelijk grote last draagt. Ook al zou hij me gewoonlijk zou willen helpen, kan hij het eenvoudig niet.

Wat er uiteindelijk gebeurde was dit: Mijn broer hielp me heel erg en het werd redelijk duidelijk dat we een nieuwe en meer uitgelijnde verbinding opbouwden wat mijn website en de technologie betrof. Hij verlangde in feite naar een verandering en nieuwe richting en ik had al een tijdje de informatie ontvangen dat we ons allen als familie zouden verbinden om onze vreugden, talenten en hulp voort te brengen om te assisteren bij het creëren van de Nieuwe Wereld. Deze familieverbinding zou een van mijn “gemeenschappen” zijn. Ik wist dat het ging komen, dus was ik heel opgewonden toen het eindelijk gebeurde! Dit was weer een ander stuk waar ik niet aan gedacht had.

Dus hier is het: Het kan lijken alsof de dingen ons verlaten of geen steun geven en ze doen dit omdat ze niet langer op ons afgestemd zijn waar we vibreren. We creëerden ze in een tijd toen we anders vibreerden. Ze bevinden zich niet langer in onze vibrationele ruimte. Ze bestaan ergens anders. Er gebeurt nu veel herschikking. Mijn broer is heel wijs wat betreft de manieren van de Nieuwe Wereld… hij begrijpt de nieuwe energieën op een bewust niveau, net als ik. Ik voel me echt gezegend om me nu op een meer permanente basis en een nieuwe manier met hem te verbinden! Hij zal nu al mijn website behoeften behandelen. Joepieeeeee!

Wanneer de oude systemen beginnen weg te vallen zullen we gesynchroniseerd worden met nieuwe steun die past bij wie we zijn en hoe we vibreren. We kunnen niet langer energieën gebruiken en samengaan met energieën die spoedig zullen vertrekken en die niet langer op een lijn staan met wie we zijn (het zou niet in ons beste voordeel zijn en verschillend vibrerende energieën kunnen niet op een lijn staan)… maar we moeten nog steeds in staat zijn om te creëren en we hebben ondersteuning nodig. Dus op deze manier zullen we nieuwe steun ervaren of misschien enkel steun die afgestemd is op de Nieuwe Werkelijkheid.

Dan was er het probleem met… ons huis. Phil en ik vonden ons tijdelijk thuis in het gebied waarvan we wisten dat we er een tijdje zouden blijven. We waren werkelijk gezegend om een huurhuis te vinden in deze kleine stad van 400 inwoners. We wisten ook dat het voor 7 of 8 maanden zou zijn. Wat een huis! Gebouwd in 1933 heeft het enkele interessante grillen. De vloeren zijn niet waterpas dus kan iemand zeeziek worden wanneer hij rondkijkt! Het sanitair wordt regelmatig onderhouden. Een dag eerder hoorde ik wat wild gegorgel en liep naar de badkamer terwijl ik “Phil! Phil! riep, en voor onze ogen was er een uitbarsting in het toilet… het water spetterde omhoog en hield een wilde party! We lachten ons dood omdat we op dit punt al gewend waren aan deze interessante en soms amusante grillen.

Soms besluit onze elektriciteit om gewoon te “stoppen”. Het lijkt alsof we maar zoveel kunnen gebruiken en dan rust het een beetje tot het zich weer kan opbouwen. We kunnen de microgolf gebruiken en dan stopt hij plots in het midden van de stroom om te rusten. Na ongeveer 15 minuten begint hij opnieuw. We weten nooit wanneer dit zal gebeuren met eender welk stopcontact! Phil gaf les aan de elektriciens van het Vredeskorps dus kent hij iets van die dingen, maar hij vindt het nog steeds amusant!

En dan is er onze huisbaas die in een andere staat leeft, maar dat is ook een ander lang en zeer vreemd verhaal. Het is bijna onmogelijk om op een logische manier met hem te communiceren, ook al mogen we hem echt.

We moeten verhuizen… het maakt ons gek! Daarom wordt het steeds moeilijker om hier te leven. Alles is in goddelijke en perfecte orde omdat we nu klaar zijn om naar ons stuk land te zoeken hier in het gebied waar we nu verblijven. De situatie met ons huis zegt ons dat het nu tijd is. We kunnen hier niet langer blijven. We zijn zo opgewonden!

Toen ik frustraties en droefheid over mijn webteam ervoer, met mijn nieuwe bank (klantenservice, wat is dat?), en met elke van de oude structuren waar ik me nog steeds mee moest verbinden, zat Phil die heel erg verwijderd is van veel van het systeem er zo kalm bij, zich afvragend waarom ik zo “vastzat” tot… de tv niet langer verbinding met de satelliet maakte. Aha! Ik was niet langer alleen met mijn frustratie! Mijn rustige echtgenoot werd geïrriteerd door het satellietelevisiebedrijf omdat er reeds vijf personen gekomen waren om dit probleem op te lossen. En weer bewoog de boosheid wat energie voor een oplossing, maar uiteindelijk zijn we ons nog steeds aan het afstemmen en verbreken we de verbinding met de oude energieën.

In het gebied waar we nog steeds een verbinding met de oude systemen hebben, komen we niet langer overeen en zullen we heel waarschijnlijk een gebrek aan steun hebben, een wegvallen alsof deze verbindingen niet langer bestaan, wat een gevoel van geen ondersteuning te hebben kan geven. Met de tijd, en dat gebeurt nu, zullen meer individuen die de nieuwe energieën belichamen als geheel bijbenen en dan zullen we nieuwe steun beginnen te krijgen. Dit maakt alles deel uit van de schepping van de Nieuwe Werkelijkheid… het gebeurt in goddelijke en perfecte orde en het heeft tijd nodig.

Ja, we worden nog steeds binnenste buiten gekeerd terwijl het opnieuw ordenen verder gaat en de nieuwe energieën een vaste voet beginnen te krijgen op posities van invloed. Pas gisteren vertelden de krantenkoppen dat de gouverneur van de staat New York, hier in de VS, zijn ontslag nam omdat hij zogezegd betrapt werd op het betalen aan diensten van zeer dure call girls gedurende een lange tijd. Zijn vervanger, Luitenant Gouverneur David Paterson is een blinde zwarte man en erg hoog gewaardeerd. Hoe prachtig is dat! Joepieeee!  

Aangezien de grote energieverschuivingen die gewoonlijk door de kosmos geïnitieerd worden een tijdje een pauze hebben genomen, krijgen we de gelegenheid om van binnenuit te creëren, of m.a.w. elkaar te helpen en verenigen als geheel als broers en zussen van het licht. We verbinden ons nu vanuit ons diepe innerlijk. Onze verbinding met de Bron komt dan uit onze diepst mogelijke verbindingen. Deze verbindingen gaan hoger en dieper en komen uit onze zielsherinneringen en onze nieuwe en hogere afstemmingen. Dit is het mooie van het creëren van de Nieuwe Wereld door onszelf. Geen tussenkomst van sterrenwezens of gelijkaardig is toegelaten. Wij zijn degenen die via onszelf ascenderen en we nemen de hele kosmos mee. Op deze manier is het onze ervaring dus hebben wij het voor het zeggen en creëren we een Nieuwe Wereld volgens wat wij wensen te creëren… helemaal door onszelf! De hemel is de limiet. Het is aan ons. Vers en nieuw.. ja helemaal nieuw en dus niet noodzakelijk in overeenstemming met de originele blauwdruk van de planeet aarde. Wij mogen beslissen!

We zijn hier als vertegenwoordigers van elke hoek en spleet van het universum en op deze manier zullen we met vele ideeën bijdragen. Het zal waarlijk prachtig zijn!

Dus komt de wereld tot een einde! Ja! Maar enkel omdat er een nieuwe klaar staat om naar buiten te komen. Als het moeilijk is om geloof en vertrouwen te hebben dat het zo is, merk dan op hoeveel nieuwe baby's arriveren en hoeveel vrouwen en nu zwanger zijn. Er zijn ook vele nieuwe en geëvolueerde zielen die erop wachten om op deze Nieuwe Wereld te komen dat ze zelfs als tweelingen komen! Ze kunnen hier niet snel genoeg geraken.

Zoals Phil me juist vertelde: “Wanneer je naar de nachtelijke hemel kijkt zie je de sterren niet bewegen. Maar als je een tijdje wegkijkt en dan terugkijkt naar dezelfde sterren, dan besef je dat ze verplaatst zijn. Ze bewegen zich zo snel als ze moeten, maar we kunnen dit niet zien met onze menselijke zintuigen.”

En zo is het nu. De dingen verschuiven en bewegen inderdaad. Dit is deze keer een groot proces. We willen niet dat de trein vooruitgaat en dan moeten stoppen om te zeggen:”wacht! Er lopen enkele achterblijvers langs het spoor die proberen aan boord te geraken. Stop de trein!” We willen zoveel mogelijk mensen aan boord hebben om er zeker van te zijn dat de Nieuwe Werkelijkheid inderdaad vaste voet zal krijgen zonder de mogelijkheid van mislukking.  

Ben je klaar? Voel je de kleine stappen en de nieuwe uitlijningen sterker en sterken worden? Kun je voelen dat je broers en zussen zich op je afstemmen voor nieuwere en sterkere verbindingen die o zo veel hoger zijn? Het is zeker en vast bijna hier! Wheeeeee!

Ik wens je de hemel in je hart, sterrenlicht in je ziel, en wonderen in je leven in deze wonderlijke tijden....

Tot de volgende keer,

Karen

- Vertaling: Ulla Mertens -     http://users.telenet.be/freesoaring_eagle/indexned.htm

www.whatsuponplanetearth.com